Energetyka w perspektywie średnioterminowej

W latach 2025-2030 w zakresie technologii wytwarzania energii elektrycznej prognozuje się kontynuację rozwoju OZE oraz stopniowe, dalsze wycofywanie jednostek węglowych.

Rozwój magazynowania energii wpłynie pozytywnie na stabilność dostaw energii elektrycznej generowanej z rosnącym udziałem źródeł odnawialnych. Regulacje na poziomie unijnym nadal będą wspierać rozwój OZE i nakładać jednocześnie coraz wyższe koszty i ograniczenia na energetykę konwencjonalną, czyniąc ją trwale nierentowną. W efekcie prognozuje się, że udział węgla w krajowym miksie energetycznym znacząco spadnie.

Szacowany jest dalszy rozwój instalacji fotowoltaicznych w Polsce. Zgodnie z prognozami PEP, przewiduje się wzrost mocy w instalacjach PV do ponad 7 GW w 2030 r. W zakresie rozwoju mocy wiatrowych do 2030 r., w PEP wskazano wzrost mocy w instalacjach wiatrowych offshore do 5,9 GW, a w instalacjach wiatrowych lądowych do 9,6 GW. Zgodnie z ustawą o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych Prezes URE już przyznał prawo do pokrycia ujemnego salda dla instalacji o mocy ok. 5,9 GW a kolejne 5 GW mocy uzyska możliwość pokrycia ujemnego salda w aukcjach planowanych w latach 2025 i 2028.

Ze względu na wzrost generacji ze źródeł rozproszonych, w tym prosumenckich wystąpi konieczność dalszej rozbudowy i modernizacji sieci przesyłowych i dystrybucyjnych w celu dostosowania ich do większej zmienności obciążenia, jak również do obsługi przepływów dwukierunkowych. W związku z rozwojem technologii cyfrowych zakłada się również cyfryzację obsługi klienta.

W zakresie produkcji czystego wodoru powinny pojawić się kolejne instalacje, a technologia powinna osiągnąć dojrzałość rynkową. Strategia wodorowa UE zakłada do 2030 roku instalację co najmniej 40 GW mocy elektrolizerów, Polska strategia wodorowa zakłada osiągnięcie mocy 2 GW.

Wyniki wyszukiwania